. . . ا کــســـپــــر ســـیــــو ن . . .

در سینه ام دوباره غمی جان گرفته است . . .

/بسم رب الشهدا و الصدیقین/

به نام الله پاسدار حرمت خون شهدا. . .

یادش بخیر.نمیدونم یادتون هست روزهایی که تو دبستان بالای دفتر هامون به جای بسمه تعالی و آغاز

و ... این جمله رو می نوشتیم.چقدر جمله ساده و قشنگیه! پاسدار حرمت خون شهدا

روزی که برای گرفتن عکسها رفته بودم(همون روزهای قشنگ برفی.یادتون می یاد؟!)خیلی به این

جمله ها و عبارت های ساده بر خوردم.خدا می دونه مواجه شدن ناگهانی با این عبارتها(که بیشتر روی

سنگ مزار شهدای گمنام بود)مثل شوک در یک آن میخکوبم کرد.

فرزند روح الله!- -حاجت گرفته!- -روی سنگ سید احمد پلارک(همون شهیدی که مزارش این

روزها حتی یه لحظه هم خالی نیست.نمیدونم دربارش شنیدید یا نه.همون شهیدی که مزارش همیشه

معطر و نمناکه!)بخشی از وصیتنامه شهید رو نوشته.من تا حالا دقت نکرده بودم!آخر همه نوشته ها(که

خیلی جدی و با رعایت قواعد ادبی و ... نوشته شده)خیلی کوتاه و مختصر نوشته شده:

--------------------------------------------امام! دوستت دارم !----------------------------------------------

توی گیر و دار آخر سال ها و تکاپوها و شلوغی ها و همه برو و بیاها و . . . خلوتی گلزار شهدا خیلی

دوست داشتنیه!سال نوی همتون مبارک. . . سال خوبی داشته باشید. . .

من برای نوشتن حتی چند خط ضمیمه این عکس ها چیزی به ذهنم نرسید.

اما چرا!یه بیت شعر از یکی از غزل های زنده یاد سلمان هراتی یادم اومد.البته اون هم خودش این

بیت رو از یکی از دوستان شهیدش یادگاری آورده بود اول شعر.(راستی یاد قیصر عزیز هم بخیر.چقدر

زود فراموش شد!چقدر قشنگ گفته بود:

مبادا خویشتن را واگذاریم/امام خویش را تنها گذاریم

زخون هر شهیدی لاله ای رست/مبادا روی لاله پا گذاریم!

روحش شاد)

اون بیت از غزل سلمان هراتی این بود :

در سینه ام دوباره غمی جان گرفته است! امشب دلم به یاد شهیدان گرفته است!

/-------------------------------------------------------------/

|+| نوشته شده توسط حسین یوزباشی در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 و ساعت 23:43 |